De Raggende Manne (1988 - 1999)

Spraakmakende improviserende Amsterdamse rockband onder aanvoering van schreeuwlelijk Bob Fosko (ware naam Geert Timmers).


Bezetting
Arnold Smits gitaar
Dick Schulte Nordholt basgitaar
Geert Timmers zang, trompet
Palli Gudmundsson drums

Overige muzikanten
Anthony Del Monte Lyon drums
George Oostdijk basgitaar
Louis Ter Burg basgitaar
Marcel Schmidt drums
Michael Peet  basgitaar
Ro Krom gitaar
Thijs de Melker gitaar
Walter Langdon basgitaar


1988
Halverwege de jaren zeventig start Bob Fosko, het alter ego van Geert Timmers (Baarn, 4 oktober 1955, afgestudeerd aan de Academie voor Expressie in Utrecht), de Engelstalige band Scratch. Hierin zitten naast Timmers onder meer David Hollestelle en de latere Raggende Manne-bassist Michael Peet. Fosko kan echter niet goed uit de voeten met de Engelse taal en hij verlaat Scratch om De Steile Wand op te richten, zijn eerste Nederlandstalige band met onder meer bassist Bert Beenen. De muziek is vrij braaf, à la De Dijk, maar Fosko is meer de persoon voor wat vuurwerk. Als hij de groep ontbindt neemt hij zich dan ook voor `eens lekker te gaan klooien.' Voor hem geen compromissen meer. Op een gegeven moment belandt Fosko samen met gitarist Theo Slagter (pseudoniem van Thijs de Melker), drummer Anthony Delmonte Lyon (ex-Herman Brood) en bassist Wally Langdon (ex-Spiderz) in Studio Zwembad voor een sessie. De akoestiek en het improviserende karakter van deze jamsessie zorgen ervoor dat de muzikanten helemaal loos gaan. Zelf zijn ze verbaasd over de herrie die ze weten te produceren. Fosko voelt zich met deze muziek, waarbij hij in zijn teksten geen blad voor de mond neemt, als een vis in het water. Ook de VPRO is enthousiast en zendt de sessie uit. De Raggende Manne is een feit. Gesteund door het enthousiasme van de VPRO duikt het kwartet nog een paar keer het zwembad in om een aantal sessies op te nemen. In 1988 verschijnt de rudimentaire in eigen beheer uitgebrachte debuutplaat van De Raggende Manne, Vijf Sessies.
 
1989
Al snel ondergaat de bezetting van De Raggende Manne een aantal wijzigingen. Zo wordt bassist Wally Langdon vervangen door George Oostdijk (o.a. Jack Of Hearts), die al vrij snel plaats maakt voor Michael Peet (ex-T.C. Matic). Maar ook hij ruimt het veld weer om opgevolgd te worden door Louis Ter Burg. Inmiddels heeft Palli Gudmundsson de plaats van Anthony Delmonte Lyon achter de drumkit ingenomen. De Raggende Manne bestaat nu uit zanger/schreeuwlelijk Bob Fosko, bassist Louis Ter Burg, drummer Palli Gudmundsson en gitarist Theo Slagter. Hiermee lijkt bezetting van de groep stabiel te zijn.
 
1990
De Raggende Manne bouwt een gestage reputatie op. Vooral op het podium, waar een hoofdrol is weggelegd voor een scheldende, tierende, zuchtende en schreeuwende Fosko, maakt de groep een verpletterende indruk. Concerten duren niet langer dan een half uur tot drie kwartier wegens uitputtingsgevaar van zowel groep als publiek. Ook speelt men maar maximaal één keer per maand. Met het woest om zich heen maaiende Knuppelhout, de opvolger van het debuut Vijf Sessies, en de zes seconden durende single Nee's Niks breekt de groep door. Nee 's Niks kan de hitparade echter niet binnenkomen, omdat de statuten zeggen dat een popsong minstens zestig seconden moet duren.
 
1991
De Raggende Manne wint de door de VPRO-radio uitgeschreven coverwedstrijd Vermorzel Een Levenslied Of Niet met een uitgeklede versie van Jan Boezeroens De Fles. In mei verschijnt het album Brandende Vlierbessen, begeleidt door de single Naar Binne. In september staat de groep op het prestigieuze Metropolis Festival in Rotterdam. Inmiddels heeft Fosko enige status als Bekende Nederlander opgebouwd. Naast De Raggende Manne houdt hij zich namelijk bezig met sketches voor de VPRO-televisie, figureert hij in enkele reclamespotjes en spreekt hij af en toe jingles voor de radio in. Onder zijn eigen naam brengt hij de single M'n Vader Is Behanger uit.
 
1992
Ook is Fosko actief met muzikale nevenprojecten. Samen met Slagter vormt hij het gelegenheidsduo Blunt Axe. Het tweetal maakt enkele ludieke singles, waarbij hilarische en typerende Fosko-slogans van een oorverdovende gabberhousebeat worden voorzien. Van Blunt Axe wordt de single Ben D'r Helemaal Klaar Voor een grote zomerhit. In november verschijnt alweer het derde album van De Raggende Manne, Weense Pletterij. Naar de maatstaven van de groep is dit een tamelijk introspectieve plaat, waarop het rechtlijnige getier meer naar de achtergrond is geschoven en er meer aandacht aan de muziek is besteed. Naast freakjazz en ragcore is er in de muziek van De Raggende Manne nu ook ruimte voor blazers, Hendrix-citaten en Caribische hoogstandjes. De inmiddels befaamde trefzekerheid in woord en klank is gebleven.

1993
Ter promotie van Weense Pletterij is De Raggende Manne veelvuldig op de Nederlandse podia te aanschouwen. Bassist Dicky Schulte Nordholt, die eerder speelde in Gruppo Sportivo, de Meteors en de Time Bandits vervangt Louis Ter Burg.
 
1994
Het vijfde Raggende Manne-album Zaad is wederom succesvol, hoewel de formule enigszins begint uit te werken. Toch missen een cover van het van Willeke Alberti bekende Telkens Weer, het anti-apartheidslied Stop De Haat, speciaal geschreven voor het Racism Beat It Festival, en de bijna-hit Naar Vore, een op de Wereld Kampioenschappen Voetbal van 1994 anticiperende single, hun uitwerking niet. In het najaar verlaat gitarist Theo Slagter, Raggende Man van het eerste uur, de groep. Zijn vervangers zijn Ro Krom (ex-Gotcha!) en Arnold Smits, waarmee De Raggende Manne tot een kwintet is uitgebreid. Gitarist Ro timmert naast De Raggende Manne ook met zijn band Paradise Funk aardig aan de weg.
 
1995
Ex-Raggende Man Slagter brengt samen met zanger Jeroen Vriezen onder de naam Blunt X de single Uitje D'r Bij uit. Geert Timmer, die niet bij dit project is betrokken, vindt de naam teveel lijken op Blunt Axe. Slagter besluit daarom de promotie voor de single te beëindigen om verdere conflicten te vermijden. In het voorjaar duikt De Raggende Manne in de hernieuwde bezetting de studio in. In augustus verschijnt het album Rooie Pap, dat met de inbreng van de nieuwe leden duidelijk gestructureerder klinkt dan voorheen. Bijzonder is een interactief cd-rom-gedeelte, waarmee een trip door het lichaam van een Raggende Man gemaakt kan worden. Diverse `zones' worden hierbij aangedaan: het gebit, het oog, het oor, de nek, de stembanden en het gehemelte maken deel uit van de mondzone. De bilzone bevat de billen, de blaas, het heiligbeen, het lid en de baarmoeder. De nagelzone bestaat uit de middel- en de ringvinger en de vingerafdruk. Enkel, been, kuit en zool horen bij de pleisterzone en de navelzone tenslotte herbergt de darmen, de elleboog, de gal, de longen, het hart, de ruggegraat, de lies en de maag. Zelf muziek maken is mogelijk door met de muis van de computer met een lul op een drumstel te slaan, bij betasting van een vrouw, wederom via de muis, slaakt de computer allerlei geile kreetjes uit bij diverse lichaamsdelen. Verder bevat het cd-rom-gedeelte allerlei spelletjes en grappige beelden en geluiden. Typische Raggende Manne-humor, verwant aan Monty Python en Jiskefet. Het album Rooie Pap blijkt wederom een succesvol album voor De Raggende Manne te zijn. Niet alleen oogst de groep waardering voor de muziek, ook het cd-rom-gedeelte weet men te waarderen. De bedenkers, Erik Kessels en Johan Kramer, weten er zelfs een Lampje mee in de wacht te slepen. Dit is een prestigieuze onderscheiding van de al even gerenommeerde reclameclub ADCN. Het hilarische Poep In Je Hoofd, de eerste single van Rooie Pap, weet nog voor enige beroering in radioland te zorgen. Radio 3 weigert het nummer namelijk te draaien vanwege de tekst. In Nederland wordt het echter een regelrechte live-hit, terwijl Poep In Je Hoofd in België wel weet door te dringen tot de radio. Daarna verschijnt nog de single Grote Bek.
 

1996
In het kader van Rooie Pap is De Raggende Manne weer een graag geziene gast in het Nederlandse clubcircuit. Inmiddels maakt Robadope Ro niet meer deel uit van de live-bezetting van De Raggende Manne, waardoor de groep weer een kwartet is geworden. Ro richt zich op zijn eigen band Ro & The Paradise Funk. Wel blijft hij zijdelings bij De Raggende Manne betrokken. Vanaf oktober neemt Fosko deel aan het gelegenheidsproject Corrie & De Grote Brokken. Hiermee poogt het kleurrijke gezelschap de kunstmatige scheiding tussen jazz en pop te overbruggen door zowel jazzy nummers als eigen materiaal van de deelnemende popmuzikanten te spelen. Daarnaast richt Fosko zich op Hakkûhbar, een uit een grap ontstaan gelegenheidsproject met Bart Vleming, Ad de Feyter en Ewart van der Horst. Het kwartet scoort een enorme hit met Gabbertje. Het nummer sorteert een soort zelfspot-effect, waardoor de parodie op de kaalgeschoren, huppelend dansende jongeren omarmd wordt door diezelfde bespottelijk gemaakte jeugd. Hierdoor bereikt de single zelfs de eerste plaats in de hitparade.
 
1997
Vanaf half januari verzorgt Corrie & De Grote Brokken een korte, maar intensieve tournee door Nederland. Hierdoor, en door het succes van Hakkûhbar, besluit Fosko een adempauze in te lassen voor De Raggende Manne.
 
1998
Van De Raggende Manne verschijnt de zevende cd Omschudden, waarop weer ouderwets tekeer wordt gegaan. Kramp Van Je Kanis is de single die van het album getrokken wordt. Ook doet de band een 2 Meter Sessie. Voor de Marlboro Flashback tour geven de Manne een eigen interpretatie van The Who’s rockopera Tommy. In de periode 1997-1999 maakt drummer Marcel Schmidt (ex-Grin) deel uit van de band.
 
1999
Toch is de fut eruit. Aan het eind van de zomer laat de groep in een zelfrelativerend persbericht weten ermee te stoppen. "Het publiek was er al jaren klaar mee. De Raggende Manne nu godzijdank ook. Uitgekankerd. De koek is op. De cirkel is rond. Het schip is gezonken. Het clubcircuit en de radio zijn verlost van een groep die altijd op leuke momenten de sfeer weer wist te verzieken. [...] Verder blijft de vrees bestaan dat er aan de sattelietprojecten van met name de zwaar overschatte Fosko, nog lang geen einde is gekomen." Aldus het persbericht. De band doet op 4 oktober in Paradiso een afscheidsconcert. Alle muzikanten die ooit iets met de band te maken hebben gehad leveren een gastbijdrage. Het eerste project waarmee Fosko van zich laat spreken heet Gorelev. Het eerste album loopt vertraging op als de eerste persing verloren gaat door brand. George Oostdijk speelt inmiddels in Ron & The Splinters de nieuwe band van Ronald Splinter (Outsiders). Drummer Marcel Schmidt is te horen op de single JSF van Captain Bob (1999), het albums Smecht (2000) van Neopunkz en met de band Koud Goud op de cd Pleuris Humeuris (2004). Vanaf begin 2004 is hij actief in de band van de Belgische striptekenaar Kamagurka: Kamagurka en de Ridders van de Apocalypse en samen met Dick Schulte Nordholt speelt hij in de coverband Invisible Girls.
 
2001
Bob Fosko legt de geschiedenis van de Raggende Manne vast in het boek Sodemieter Op! : De Roemruchte Jaren Van De Raggende Manne. Het boek wordt op 20 april tegelijkertijd met de compilatie-cd Het Rottigste Van De Raggende Manne gepresenteert in de nieuwe Nachtclub Panama in Amsterdam. Gitarist Thijs de Melker speelt in The Q-Club.
 
2003
De Raggende Manne geven op 14 juni een eenmalig reünieconcert tijdens een benefietfestival voor het AMP te Amsterdam.
 
2006
Op 3 juli overlijdt bassist Dick Schulte Nordholt op 52jarig leeftijd aan levercyrrose in zijn huis te Grasse in Frankrijk.