MET JE POOTJES IN DE WERKELIJKHEID

Met je pootjes in de werkelijkheid

Wat bedoelde Mark Rutte eigenlijk toen hij op 2 maart diep in de avond vertelde aan zijn achterban, met lopende camera’s van het journaal dat: ‘Nederland weer welvarend wordt en Nederland weer wordt teruggegeven aan de Nederlanders!’

De eerste stelling is raar. Nederland is heel welvarend. De inkomensverschillen  worden steeds groter en het is een schande dan een deel van Nederland in armoede leeft maar, we zijn nog nooit zo rijk geweest als nu.
Het lijkt er zelfs op dat de ‘crisis’ waar de politiek het zo vaak over heeft veel minder grote invloed heeft op de gemiddelde burger dan gedacht.


Ook al wordt de crisis door de huidige coalitie gebruikt op verregaand te bezuinigen op de meeste kwetsbare groepen in onze samenleving met als motto: ‘We moeten de burger weer eigen verantwoordelijkheid geven’.  Synoniem voor:’ zoek het allemaal maar lekker zelf uit.’
De banken betalen op dit moment al een groot deel van de enorme leningen terug met de daarbijbehorende rente. Dus hoe zit het nou met die financiele crisis? En die welvaart?


Maar de meest interessante uitpraak van Rutte was: Nederland wordt weer terug gegeven aan de Nederlanders. Dat doet de veronderstelling vermoeden dat Nederland niet meer van Nederland was, maar van iemand anders. Wat of wie bedoelde Rutte? Het kan geen verspreking zijn geweest. Rutte formuleert duidelijk  en denkt volgens mij goed over de dingen na. Is hij besmet met de retoriek van zijn gedoogpartner Wilders bij wie het  ‘Nederland van de Nederlanders’ op de lippen bestorven lijkt? Dat slaat dan op de angst voor de ‘islamisering’.
Of voelt hij plotseling op het politieke wereldtoneel dat Nederland maar een piepklein landje is met een enorme haven… en dat het buitenland ons beheerst?
Of wil premier Mark afstand nemen van de uitgangspunten van zijn partijgenoot Gerrit Zalm die het als zijn Credo zag om van Nederland ‘Manhattan aan de Noordzee’ te maken. (Waarin hij, tot mijn spijt,  met zijn neoliberale ambities behoorlijk ver lijkt te zijn gekomen.)

Ik denk dat we getuigen zijn geweest van een premier, die na een heftige formatie periode, nu in de kaasstolp van breekbare verantwoordelijkheid,  al een beetje het contact met de realiteit begint te verliezen..